Muzafer i Carolyn Sherif swego czasu podjęli się zadania polegającego na przeprowadzeniu badań nad konfliktem w organizacji. Całe badanie wpisuje się w kanon badań społecznych. Badanie polegało na utworzeniu dwóch grup osobowych. Pomiędzy tymi grupami wywołano konflikt. Było to typowy konflikt w organizacji. A następnie obserwowano zachowania obu grup oraz poszczególnych ich członków. Wyniki badań ukazały że, w obliczu konfliktu w organizacji, poszczególni członkowie grup wcześniejsze, wzajemne konflikty na rzecz zwarcia i jedności całej grupy. Każda z grup jasno określiła przeciwną stronę konfliktu, to jest drugą, przeciwną grupę. W każdej z badanych grup, samoczynnie wyłaniała się jedna osoba, przewodząca całej grupie. Wśród wszystkich członków pojawił się wzrost negatywnych stereotypów o grupie przeciwnej i jej członkach. Oprócz przywódców, w grupach wyłonił się także przedstawiciel do komunikacji z grupą przeciwną. Zauważono też, że strach przed grupą przeciwną ograniczył zdolność racjonalnego i optymalnego myślenia i zachowania poszczególnych członków w różnym stopniu.